jesus earth5

 

Wat betekent het als je iemand vanuit je ziel zegent?

 

 

Aansluitend aan de periode die ik in het oorspronkelijke, onderstaande artikel heb beschreven werkte ik praktisch dagelijks verder met het kind. Natuurlijk volgens de aanwijzingen van Jezus. Daarbij had ik regelmatig contact met de tante. Ze vertelt dat haar broer en schoonzuster langzaam beginnen te ontdooien. De moeder begint zelfs belangstelling te tonen voor alternatieve genezingsmethoden. Van de tante verneem ik dat het met het meisje ook heel wat beter gaat, dat ze blij is en veel plezier heeft als haar tante met haar speelt. Natuurlijk zie ik zelf ook, als ik op haar energieveld afstem, dat haar toestand beduidend verbeterd is. Daarom voelde ik aan dat het tijd was om een stap verder te zetten en vroeg Jezus of ik nu ook haar uit de richting geslagen DNA-deeltjes in de kern van de cellen mocht terugplaatsen.

 

Jezus: “Als we haar ziel bekijken dan zien we dat deze een heel fijne structuur bezit. Telkens als je een Lichtimpuls in de cellen plaatste dan werkte dat heel goed. Nu is het nodig dat je er steeds een tweede impuls bijplaatst. De impuls zelf echter niet versterken. Het is hier niet juist om het Licht krachtiger te laten instromen. Dus enkel een zachte tweede impuls geven die nodig is om het Licht tot aan de rand van het hart te brengen. Begrijp je het verschil?”

 

Elias: “Ja, dat begrijp ik heel goed. Moet ik dat dagelijks of om de twee dagen herhalen?”

 

Jezus: “Het is heel belangrijk om die impulsen regelmatig te plaatsen. Dagelijks of om de twee dagen is heel goed. Maar werk zacht. Wees behoedzaam en toch is het nodig dat er een tweede impuls geplaatst wordt. En als je in de kern de rode punten op het DNA bekijkt, dan zul je zien dat er nog sterke knopen en onzekerheden aanwezig zijn. Ook hier zeer voorzichtig te werk gaan en niet teveel in één keer losmaken. Het zou waardevol zijn om telkens als jij je met de hartcellen bezig houdt dat je ook met een enkel rood punt op het DNA contact neemt. Dus niet nog meer punten in beweging brengen. Begrijp je dat?”

 

Ja, intuïtief had ik dat ook wel in de gaten dat hier op alle niveaus heel voorzichtig moest worden gewerkt en vroeg Jezus of ik me ook al met de donkere vlekken in hart mocht bezig houden.

 

 

Jezus: “We zien in haar hart nog heel sterke onzekerheden. Als jij je op de meest donkere plek concentreert dan zul je zien dat dan ook bij haar emoties zichtbaar worden. Ook hier niet teveel in één keer. Raak zachtjes dat ene punt aan. En komen er dan emoties los, begeleid haar dan door dat proces. Geef haar wat ze nodig heeft. Neem haar in je armen, geef haar troost, aai haar over haar bol, voel gewoon wat ze nodig heeft. We zien dat haar ziel werkelijk naar je hulp verlangt en dat je haar veel zekerheid brengt. Je doet dat heel goed. Ze is een heel verfijnd wezen. Ze heeft een heel fijn Licht. Je staat veel sterker in jouw structuur en als je met volle kracht naar haar toe zou werken, dan zou je haar omverblazen. Werk daarom met haar over een langere periode en niet met verhoogde energie.”

 

We zijn weer een week verder. Met het kind gaat het steeds beter, althans volgens haar tante maar ik vraag ook Jezus voor feedback.

 

Jezus: “Haar ziel staat hier en vraagt dat jij haar zegent. Ze staat in een diep proces. De ziel vibreert werkelijk. Ze staat voor je en vraagt om ondersteuning. Ze knielt daarbij. Zegen haar, zegen haar. Ze heeft dat nodig. Jouw energie geeft haar zekerheid. Voor haar is dat alsof je haar bij haar hand zou nemen en zou voeren. Ze is bereid dat te aanvaarden. Hier gaat het niet om ego, ook niet om deemoed. Hier gaat het enkel om vrede. ‘Ik zoek vrede’, zegt haar ziel en legt zich neer. Jouw ziel treedt naar haar toe en neemt ze liefdevol in haar armen en wiegt ze. ‘Ik zal je vasthouden en zekerheid bieden’, zegt je ziel. ‘Alles is goed.’ Het betekent heel veel voor jullie beiden dat dit zielenproces, die jullie twee verbindt en tussen jullie plaats vindt ook wordt waargenomen.

 

De vraag van het kind om haar te zegenen verraste me en riep meteen een aantal vragen op. Wat zou het kind nu aan mijn zegen kunnen hebben?

 

Nog een week later. Als ik me nu verbind met het energieveld van het kind dan zie ik dat haar ziel volledig in haar lichaam zit en dat ze vol zelfvertrouwen is. Ook heb ik de indruk dat ze mijn healing niet meer nodig heeft of niet meer wil. Daarom vraag ik Jezus weer naar zijn visie.

 

Elias: “Als ik iemand zegen, welke uitwerking heeft dat concreet?”

 

Jezus: “Elke zegen werkt als een Lichtimpuls. De ziel ontvangt die impuls en wordt daardoor sterker aan haar ware ‘Zijn’ herinnerd. In de ziel ligt het complete plan van het leven opgeslagen. Maar ook de ziel werkt met deksels, zodat het hele leven niet in een oogopslag zichtbaar wordt waardoor iemand echt zou kunnen verdwalen. Zoals het nu werkt is het zo dat men in Het Hier en Nu enkel de volgende stap ontvangt. Daardoor heeft de ziel ook telkens weer de kans zich in haar kern terug te trekken om duidelijk te kunnen zien, wat als de eerstvolgende stap nodig is. Een zegen vanuit iemands ziel betekent meer helderheid voor de ontvangende ziel en ook dat ze meer zichtbaar wordt. Hoe meer iemand met zijn ziel verbonden is, hoe duidelijker de volgende stappen worden.”

 

Mijn reactie  is meteen: Als alle mensen zouden weten, dat hun zegen zo’n grote uitwerking heeft, dan zullen er zeker velen   gebruik van maken.

 

Jezus:  “Mensen, die niet bewust zijn van hun gevoelens en van hun onzekerheden kunnen ook geen duidelijke impulsen van hun ziel ontvangen. Hoe sterker de verbondenheid met de ziel, hoe duidelijker de impulsen opvallen. Begin steeds daar waar je staat, adem en voel en vind vrede met alles wat is. Zo komen de impulsen door en worden zichtbaar. God zegt, dat hij de mensen alles geeft, maar vooral alles wat de intuïtie van de ziel nodig heeft. Maar soms remt hij ook af en schept onzekerheden zodat de ziel een sterk reinigingsproces opgang kan brengen. Maak je geen zorgen Alles komt zoals het komen wil. Voel steeds goed je twijfels, angsten en onzekerheden en vind er vrede ermee. Hoe dieper de vrede hoe beter de waarden van de ziel gematerialiseerd kunnen worden.

 

Wat het kind betreft: Haar ziel staat weer hier en zegt: ‘Ik heb je nodig, want er moet nog van alles in mij veranderen. Dat wat er tot nu toe gebeurd is, was voor mij heel waardevol. Maar nu zijn er heel sterke geestelijke stappen nodig.’ De ziel siddert letterlijk, ze heeft hulp nodig. Aan de andere kant staat de mens met zijn eigen thema’s en zekerheid. Laat nu de mens met rust en werk hoofdzakelijk met de ziel verder. We zien dat heel sterke veranderingsproces van de ziel, maar de mens krijgt hier maar een klein gedeelte van mee en is niet bewust van het thema wat werkelijk speelt.

 

De ziel van het kind zegt duidelijk dat ze je nodig heeft voor haar volgende geestelijke stappen, Accepteer het zoals het is. Als de ziel om hulp vraagt dan is het duidelijk dat die ook gegeven dient te worden. Geef de ziel wat ze nodig heeft en geef de mens wat die nodig heeft.”

 

Elias: “Dan toch verder in de cellen werken?”

 

Jezus: “Het werk met de cellen is buitengewoon waardevol. We zien dat de ziel daarbij vrede vindt.”

(wordt vervolgt)

 

Voor andere praktijkgevallen:

http://www.elias-medium.info/NL/component/content/article/23-algemeen/uit-mijn-praktijk/14-uit-mijn-praktijk

 

Hier volgt het oorspronkelijke artikel:

 

 

Misschien wel de meest heftige uitdaging waar een mens in zijn leven mee kan worden geconfronteerd. Ouders kunnen extreem lijden bij het zien van de strijd die in het lichaam van hun kind plaats vindt, een proces waarbij dat kind soms hevige pijnen moet ondergaan.

Dat er achter deze realiteit nog een andere plaats vindt, weten en zien maar weinigen. Daarom heb ik ervoor gekozen om die andere kant ook eens te belichten, zodat ouders hun kind in deze processen beter kunnen ondersteunen.

 Ik krijg van een vrouw te horen, dat het kind van haar broer, tweeëneenhalf jaar oud, aan leukemie lijdt, in het ziekenhuis ligt, chemotherapie moet ondergaan die ze kennelijk heel slecht verdraagt en dat alles met de vraag of ik het kind zou kunnen helpen.

Natuurlijk vraag ik Jezus hoe hij dat alles ziet.

14 januari 2014 – Jezus: “Als ik naar dat kind kijk, dan zie ik dat het een zeer waardevolle taak op zich heeft genomen. En dat betreft haar omgeving. Door haar heel sterke ziekteprocessen wordt haar hele omgeving in beweging gebracht. De ouders kunnen hier heel veel doen door in diepe acceptatie te gaan. Het kind staat op een tweesprong. Dat betekent dat het nog niet zeker is welke kant ze zal opgaan en of ze voor het leven zal kiezen. Als het de ouders lukt helemaal los te laten en het geheel in Gods hand te leggen, ook het kind in Gods te hand te leggen, dan kan dat kind ook hier blijven.

 

In het geval dat de ouders haar blijven vasthouden en in hun nood blijven staan, dan zal het kind de weg naar vernietiging moeten vervolgen.

 

Je kunt hier zeer veel doen door positief op de ouders in te werken. Toon hun hoe ze kunnen loslaten en wat acceptatie betekent. Eigenlijk zijn het de ouders, die je nodig hebben. Je taak betreft minder het kind maar de instelling van de ouders. Bekijk dat eens heel goed, ook als je met het kind werkt en het kind in haar processen voert, zijn het eigenlijk de ouders die hulp nodig hebben. Vergeet dat niet, want daar bevindt zich je feitelijke taak”.

 

Elias: “Als ik het goed heb begrepen: Het Christuslicht niet meer ‘sturen’ maar enkel mijn hart openen en alles laten gebeuren, wat wil gebeuren”.

 

Jezus: “Dat is juist, want hier gaat het om een heel sterke ‘genezing’ van een situatie. Op aarde zijn er veel toestanden waarin mensen door de processen van anderen in beweging kunnen gaan. En dat noemen wij ‘genezende situaties’. Ze worden praktisch door hun omgeving op gang gebracht. Hier speelt het kind de rol van genezer. Je mag met het kind werken als je haar met mij in contact brengt zodat dan gebeurt wat er moet gebeuren.

 

De ziel van het kind ontvangt op deze manier nieuwe informatie en weet dan in hoeverre ze deze weg nog moet vervolgen. Het is een weg die genezing voor alle betrokkenen mogelijk maakt, ook voor het kind, want ze heeft zich ter beschikking gesteld om de ouders in hun innerlijke processen te voeren. Dat betekent ook voor het kind een grote zegen. Dat gaat gepaard met veel dankbaarheid en waardering waardoor de ziel ook naar een hoger niveau wordt getild. Zeer waardevol”.

 

Ik ben dan aan de slag gegaan met aanvankelijk dagelijkse healing op afstand. Van haar hele entourage is er maar een persoon spiritueel ontwaakt: de tante die me voor healing had benaderd. Daarom stuurde ik haar Jezus’ channeling per email met de vraag om met haar broer, de vader, over deze dimensie van de ziekte te praten. Ze antwoordde dat dit volstrekt onmogelijk was omdat haar broer deze informatie niet zou begrijpen en aanvaarden en enkel vertrouwen had in de chemotherapie waar het kind ontzettend onder leed. Zo bleef er voor mij niets anders over dan ook de ouders op afstand genezing te sturen.

 

Na een poosje vroeg ik Jezus wat mijn healing had kunnen bewerkstelligen.

 

19 februari 2014 – Jezus: “De ziel van het kind staat hier en het kind zegt duidelijk: Ik voel verlichting maar er ligt nog steeds een zekere druk op mijn ziel en deze druk moet weg. En als ik dieper in mijn processen kijk, dan zie ik nogal wat lasten uit andere levens, die nu sterk omhoog komen. In vorige incarnaties was er vaak sprake van verkrachting en ik zie me als slachtoffer van zo’n misbruik en ik stierf er door. En deze verkrachtingservaringen hebben zo’n sterke innerlijke vernietiging teweeg gebracht, dat mijn ziel in dit leven niet bereid is om helemaal te incarneren. Ook mijn ziekte is mede oorzaak van het feit dat mijn ziel nog niet geheel in mijn lichaam is gestapt. Daarom vraag ik Elias om mij te helpen zodat mijn ziel helemaal in mijn lichaam kan incarneren. Voor mij zou dat genezing betekenen. Zo niet is mijn toekomst hier erg onzeker. Ik kan me energetisch niet opbouwen omdat ik nog teveel zielenaspecten mis. Help me alsjeblief”.

 

Elias: “Kan ik dat ook op afstand doen, of moet ik hiervoor ter plaatse zijn”? (Het kind ligt in een ziekenhuis op wel duizend kilometer van waar ik me nu bevind).

 

Jezus: “Het is wel degelijk mogelijk om op afstand te werken. Maar een ding moge duidelijk zijn. Als de ziel niet geheel incarneert is er geen genezing mogelijk. De ziel moet zich compleet in het lichaam bevinden. Maar het zal voor jou een moeilijke opdracht zijn om dat te bereiken, want de ziel blokkeert omdat ze in andere levens zoveel pijn heeft ondergaan. Daarom staat ze nu op de rem en wil zich niet met dit leven confronteren. Dit betekent niet dat het leven dat zelf ook niet wil, dat is absoluut niet zo. Maar zolang de ziel zo’n sterke weerstand heeft is er voor dit kind geen vooruitgang mogelijk”.

 

Elias: “Ik heb gehoord dat de vader wegens de ziekte van zijn kind nu regelrecht tegen God revolteert. Kan en mag ik dan nog healing geven”?

 

Jezus: “De ziel van de vader staat voor me en vraagt je ook om hulp. We zien dat hij extreem lijdt en in een totale onzekerheid verkeert. Jouw opgave is het om hem weer in deemoed en aanvaarding te begeleiden. Werk via gesprekken in op zijn bewustzijn. Hier gaat het minder om healing maar eerder om deze mens bewust te maken hoe hij reageert. Maak hem bewust hoe hij met de energieën omgaat en dat hij werkelijk sterke duistere krachten aantrekt door te blijven vechten. Weet dat je nu tot hem kunt doordringen en dat je hem de werkelijke waarden kunt bijbrengen. Maar het is ook zo dat hij weer makkelijk in de oude energieën kan terugvallen. Hierdoor is een regelmatige begeleiding noodzakelijk. Dus gaat het hier niet om genezing maar om hem met zijn verkeerd gedrag te confronteren”.

 

Elias: “Gaat dat ook telefonisch”?

 

Jezus: “Die gesprekken kunnen persoonlijk of telefonisch plaatsvinden. Het is wel belangrijk om hem heel goed duidelijk te maken, dat hij zijn pijn zelf produceert!.

 

Weer heb ik met de tante van het kind overlegd over wat er nu mogelijk is. Nu heeft ze er wel in toegestemd om met haar broer te praten en dit in voor hem begrijpelijke taal.

 

Natuurlijk roept het geheel weer een aantal vragen op: De ziel van het kind roept om hulp en blokkeert tegelijkertijd. Ik kan me voorstellen, dat een mens om hulp roept maar tegelijkertijd ook die hulp saboteert. Dat dit bij een ziel ook zo kan geschieden is voor mij nieuw. Het is voor mij zeker geen peulschil, maar ik zal toch alles uit de kast halen om de ziel te overtuigen om te incarneren en daarbij ook concreet helpen, natuurlijk ook de ouders bijstaan om dat proces op een positieve manier te ondersteunen.

 

Vooralsnog is de uitgang heel onzeker. Maar omdat beide zielen, die van het kind en van de vader mij om hulp hebben gevraagd zal ik met deze nieuwe elementen aan de slag gaan. Ik heb besloten om over dit geval te schrijven om andere ouders in een zelfde situatie te tonen hoe ze met de processen van hun zieke kind en met hun eigen thema’s het beste kunnen omgaan.

 

Ondertussen ging  ik verder met de healing op afstand tot ik Jezus vroeg om een nieuwe stand van zaken. Concreet: ‘Is het voor mij mogelijk om met haar ziel te communiceren om haar te helpen om helemaal in het lichaam te incarneren? Hoe kan ik haar het beste helpen’?

 

26 februari 2014 – Jezus: “Haar ziel staat hier en wacht. Ze vraagt om hulp. We zien duidelijk dat in haar iets op het punt staat door te breken. Daarmee wil ik zeggen, dat deze ziel zeer wijs en verfijnd is. En het beschermingspantser dat ze om zich heen heeft opgetrokken breekt als een harde korst.  Dat is helemaal niet zinvol als dat te snel gebeurt. Voor haar betekent dat eerst en vooral hevige pijn en brengt haar in een toestand van moedeloosheid. We zegenen haar, we zegenen haar, we zegenen haar en willen je ook helpen zodat dit pantser langzaam en niet te snel afbreekt.

 

Als je met haar ziel werkt, kijk steeds opnieuw, dat die beschermingslaag werkelijk in kleine, fijne lagen loslaat. Ga niet te snel in de diepte en kijk goed wat er Hier en Nu nodig is. Haar ziel zegt: ‘Als het te snel gaat, dan sterf ik’. En we zien dat haar ziel een te grote schok niet kan verwerken.

 

Waarom is dat zo? Waarom verliest het pantser deze lagen zo snel? We zien dat de ziel aan de ene kant snel in beweging wil gaan, ze dringt zelfs. Maar aan de andere kant is de mens achter de ziel niet instaat met zoveel processen tegelijkertijd om te gaan. We zien ook het grote proces achter het hele gebeuren. Wat betekent dat alles, waarom heeft de ziel voor zoiets gekozen?

 

Het antwoord is dat de ziel deze schoksituaties wilde ervaren en wilde leren hoe hier mee om te gaan. Ze wilde leren dat het mogelijk is om zoiets uit te houden en ook ervaren dat, hoe groot de schok ook is, er in de diepte een heel fijne beweging kan ontstaan. We zien hoe zeer de ziel naar deze ervaring verlangt. Daarom is het nodig om hier voorzichtig en op een zachte wijze mee om te gaan. Niet teveel druk geven. Je taak is het om de ziel en de mens hier goed met elkaar te verbinden zodat ze samen zekerheid vinden.

 

Als  de beschermingslaag langzaam loslaat, gaat de ziel een stukje dieper in het lichaam en opent zich ook meer voor de puur menselijke dimensie en situaties. We zien dat de ziel de schoktoestand nog nodig heeft, ze wacht nog af en komt hier eerst van terug als ze niet meer in die grote onzekerheid verkeert”.

 

Elias: “Wat kan ik nu concreet doen? Het Christuslicht in het pantser laten vloeien”?

 

Jezus: “Het is van groot belang om het hele wezen telkens weer met het Licht te omhullen. Zie dat het Licht de gaten stopt, dat het Licht het pantser stabiliseert. Dan kunnen ook voor de persoonlijke processen beetje bij beetje oplossingen worden gevonden. Dat kan niet gebeuren als het pantser nu breekt, het moet daarentegen rijpen. Van jouw kant is het nodig dat je telkens weer de scheuren in het pantser opvult. Daarnaast kun je met de cellen van het hart werken. Intensiveer het Licht in die cellen. Maar hier ook heel voorzichtig, niet in een klap teveel geven. Kijk telkens weer of het Licht nog vloeit en als dat het geval is, geen verdere impulsen geven. Bekijk de situatie elke twee of drie weken. Geef een kleine impuls, als het nodig is, maar doe het zachtjes aan. Het kind is fijngevoelig en we zien hoe die breuken in het pantser haar telkens weer kracht kost. Als je die scheuren goed opvult, dan wordt ze stabieler, ze zal meer en beter bij zichzelf zijn en zal rustiger in haar processen gaan. Ze vertrouwt je”.

 

Elias: “Als ik om de celkern heen werk, dan ook nog in de celkern zelf werken”?

 

Jezus: “Het Licht om de celkern moet sterker worden. Later kun je dan in de kern werken., nu zou dat teveel van het goede zijn”.

 

Elias: “Het kind lijdt ook extreem onder de medische behandeling, met name door de chemotherapie”.

 

Jezus: “Ook in dit verband is het belangrijk dat je met het Licht in de cellen werkt. Hierdoor wordt het duistere uit de cellen afgevoerd. Zie het als een soort van reinigingsproces. Het betekent ook dat het lichaam beter met de chemische uitwerkingen overweg kan”.

 

Elias: “Dus een keer per drie weken”?

 

Jezus: “Eens per drie weken is een goed ritme. Je kunt natuurlijk ook tussendoor nu en dan eens kijken of de energie nog vloeit. Als het Licht stopt geef je weer een nieuw impuls”.

 

Naschrift:

 

Ik hoop dat ouders in eenzelfde situatie, die het bovenstaande hebben gelezen nu begrijpen, dat het aanvaarden van wat er gebeurt ontzettend belangrijk is voor de overlevingskansen van het kind en dat de toestand van hun kind ook een oproep is om zich intensief met hun eigen processen bezig te houden.

 

Voor mij is het natuurlijk pure genade dat ik zo intensief met Jezus mag samenwerken. Niet alleen krijg ik en mijn cliënt alle nodige informatie, ook bij de healing zelf staat hij naast me en werkt door mij.

 

http://www.elias-medium.info/NL/